Please assign a menu to the primary menu location under menu

Over DagAlmere

Het moet zijn geweest in 1969, toen ik een jaar of 11 was, dat ik met mijn vader stond uit te kijken over een zompig onontgonnen polderlandschap. Oneindige modderige leegheid, zover het oog reikt. Over de nieuwe brug waren we gekomen, over een weg die abrupt eindigde op een dijk, nu Gooimeerdijk geheten.
Ik zie hem nog staan, in zijn gesteven overhemd met zijn zondagse stropdas als een vaandel verwaaid, terwijl hij fier uitkeek over de eindeloze vlakte. “Hier komt een stad”, profeteerde hij stellig, maar het was duidelijk dat hij het zelf niet geloofde. Ik weet nog hoe ik aarzelde en een wondere aantrekkingskracht ervoer van dat vreemde land, zoveel lager dan het water achter mij. Ik wilde van de dijk af, afdalen in dat land en voelen hoe het daar was. “Kom, we gaan naar huis”, hij klapte zijn opzetzonnebril omlaag en beende met grote stappen naar onze Peugeot 404, terug naar Soest.

En ik vergat Almere.

Tot we in 1980 op zoek gingen naar woonruimte in het Gooi. Mijn partner en ik. Een uitzichtloze en onbetaalbare onderneming voor een jong stel. Daardoor kwam ik opnieuw op de dijk te staan. Want in Almere kon je wel aan een woning komen. Met een tuin. En nu lag die stad er. Almere Haven heette ze. Alleen was er toen nog geen haven. We kochten er een premie-A woning in De Meenten. In februari 1981 verhuisden we naar ons huis-met-een-tuintje met uitzicht op een nog niet aangeplant park, aan een weg die nog niet was bestraat. Gelukkig vroor het dat het kraakte en kon de vrachtauto over een harde zandkorst tot voor de deur komen. Die nacht sliepen we in onze huiskamer op luchtbedden in het licht van een bleke maan die onbekommerd door de vensters naar binnen straalde.

Vanaf dat moment zag ik het gebeuren in de bestaande stad Almere. Als bewoner, verenigingslid, ouder van schoolgaande kinderen, verkoper in een fotowinkel, zelfstandig fotograaf en schrijver, ondernemer, communicatieadviseur, stichtingsbestuurder. Als Almeerder.

Observator en chroniqueur.

Ik bedacht DagAlmere in 2008 en lanceerde de eerste DA-website in 2009. Maar er verschenen maar een paar berichten op. Toen verscheen het blad Lifestyle Almere. Vanaf het eerste nummer droeg ik er redactioneel aan bij. Vanaf het derde nummer bood ik aan om voortaan in elke editie als DagAlmere een fotorubriek te vullen. Die rubriek is in de LA voor velen een favoriet.

Autonome fotografie en korte verhalen over wat er gebeurt in de bestaande stad Almere.
Meestal vanaf de fiets vervaardigd.