Please assign a menu to the primary menu location under menu

Mensen in de stad

Mensen in de stadTroon

Bart Buijs CHRONIQUEUR EN STADSFOTOGRAAF

Bart-Buijs

‘Ik zag vroeger alleen maar lelijke foto’s van Almere,’ vertelt Bart Buijs.

In die bevinding vond hij uiteindelijk zijn lotsbestemming: stadsfotograaf. Barts prachtige foto’s tekenen de liefde voor de inwoners van zijn Almere. De onopvallende bewoner, de curieuze zonderling of de passievolle ondernemer. Hij krijgt ze allemaal voor zijn lens en verbindt ze met de stad. Hij maakte eenendertig afleveringen van Troon, deze rubriek. Camera en fiets horen bij hem, onlosmakelijk. De vele fietspaden van onze stad – hij noemt ze haarvaten – brengen hem naar de verhalen die hij zoekt. Naar het verhaal van Eef en Jan bijvoorbeeld, die hij zag uitpuffen onder een parasol in de hete middagzon. Achter een tafeltje, gemaakt van een naaimachineonderstel, met daarin een laatje met zorgvuldig bewaarde gevonden voorwerpen uit de straat. De fotograaf schrijft ook. Barts teksten zijn bijna poëtisch, nooit cliché. Hij noemt zichzelf een taaldier en perfectionist, hij houdt van Shakespeare en Hemingway. Taal moet recht doen aan de persoon die hij portretteert, vindt hij. Het vergde overtuigingskracht om hem op deze Troon te zetten: eh nee, dat hoefde niet. Als schrijver van deze rubriek zet Bart er een punt achter. Er wacht hem een aanzienlijke taak. Hij is nu souffleur voor gemeenteraad en inwoners, en dat vergt zijn volle aandacht. Communicatieadviseur van de Raad. Het lijkt de optelsom van waar hij zijn hele leven al naar streeft. Stad en inwoners verbinden. Barts bescheidenheid siert hem. Die karaktertrek ligt ook ten grondslag aan de Troon waarmee hij tien jaar geleden startte. Evenmin als Bart zochten de Almeerders over wie hij schreef de schijnwerpers.

Nergens voor nodig, vonden ze. Maar ze verdienden het steevast wél.

Bart verdwijnt niet van het toneel. Hij kiest simpelweg een ander podium. Soms zie je hem op onverwachte plekken. Achter de stadspiano in de nieuwe bibliotheek, naast de roltrappen. Dan hoor je hem al van verre de toetsen beroeren. Hij speelt niet van papier, daar is hij niet van.

Spelen is voor hem als fotograferen: het moment pakken, de juiste snaar raken. Touché.

De foto van Bart moest perfect zijn, met zijn camera, met zijn instellingen. Want Bart is het liefst ‘in control’ als het over zijn vak gaat. Niet op de stoel van de bestuurder, de burgemeester. Maar in de coulissen van de raadszaal, zijn werkplek.

TEKST & FOTO MARCEL KOLDER

Mensen in de stad

Die schitterende Esplanade

EsplanadeLicht, lucht en ruimte

Ik snap het best. Ik moet meegaan. Niet vasthouden aan het oude. Openstaan voor verandering. Maar het valt niet mee.

Het gaat over de teloorgang van de ruimtelijkheid van onze Esplanade. Althans, de vrees daar voor. Ik weet, een mens lijdt het meest door het lijden wat hij vreest, maar ai, als je er nu langs fiets dan valt er wat te vrezen. Hoe komt dit zo?

We waren een weekje in zuid Spanje. U kent dat wel. Blauwe luchten, gladde stranden, fijne terrasjes. En laat ik de zon niet vergeten. Maar als ik daar loop, dan zie ik vooral licht. Pure, zuivere helderheid. Het mediterrane licht dat, ook in het vroege voorjaar uitbundig straalt. Ik laaf mij eraan. Het is reine energie en oneindige ruimte die ik voel aan de zuidkust van Europa.

En dat is precies wat de Esplanade mij ook bracht. Met elke keer dat ik het lege plein betrad, die niet-gevulde ruimte, vanaf die schitterende, bijna oneindige trappen of vanaf de luie hellingen neerwaarts naar het water. Overweldigend rustgevend. Het mediterrane licht in het hartje van de stad. Geniet nog even mee.

Kunst en cultuur

Wall of Fame

Sportieve beroemdhedenSportieve beroemdheden

Echt alle respect voor deze mensen, maar vergeef mij, het oogt toch alsof hier veertig prominente sporters als kleurrijke handdoeken aan een waslijn bungelen. En in wat voor positie in de ruimte? Ze hangen er danig in de weg voor het kunstzinnige gevelmozaïek er pal achter met links daarachter een zuigende leegte. In het vlak ervoor overheerst het abstract artificiële landschap van een skatebaan. En mijn fiets.

Eerst wilde ik ‘m weghalen. Die fiets. Maar ik was wellicht te lamlendig om dat stukkie heen-en-weer te lopen. Ik zou mij er bijna voor verontschuldigen, ware het niet zo’n onbetekenend detail in dit onevenwichtige geheel.

Recreatie

Zand, strand

Zand aan de overkantZand aan de overkant

Goede keuze zeg. Ruimte zat hier, heel het strand voor jezelf. Lekker hangend in je stoeltje met zelf meegebrachte versnaperingen en een biertje voor de supermarktprijs. Dat mag hier. Even verderop zitten er een paar zelfs lekker in hun nakie. Nog beter, vind ik zelf. Ik zag het, maar fotografeerde dát natuurlijk niet.

En ik hoorde zelf, Tino Martin dendert hier net zo galmend over het strand als aan de overkant. Alleen hoef je aan deze kant dan weer geen oordopjes in te doen. Eerlijk toegegeven, of je het hier of daar beleefd, dat Festival Zand is wel een topattractie.

Recreatie

Surfstrandje Almere Haven

Surfstrandje Almere HavenSurfstrandje Almere Haven

Van de negen (!) stadsstranden die we in onze stad hebben, is dit toch wel de meest knusse. Op wat eigenlijk maar een klein stukkie strand is, vind je een harmonieuze versmelting van surfers, zonaanbidders, families met spittende kinderen, dobberende krokodillen en waaghalzen op een opblaasbanaan. Nou ja, die laatstgenoemde beleving is even geïnflateerd als de drijvende namaakvrucht zelf, want even verderop trekken waterscooters er moeiteloos cirkeltjes omheen. Maar zon en water met horeca, een palmboom, ligstoelen en op loopafstand van je huis, tja, mooier kun je het niet krijgen.

Aanvulling februari 2020:

Kijk er maar goed naar, want heel erg lang gaat dit mini-paradijsje er niet meer zijn. Er zijn sowieso plannen voor een nieuwe buitendijkse inrichting, dus over een paar jaar ziet het er heel anders uit. Maar ook zetten buurtbewoners er zomaar een palmboom in het zand. Gezellig, maar u snapt, dat mag natuurlijk niet. Ook knutselde de eigenzinnige rasondernemer Philippe van Thiel met wat faciliteiten in en rond het surfclubgebouwtje, waardoor het er meteen een stuk drukker werd. Maar ook dat mag niet, zelfs niet tijdelijk. Begin 2020 liggen van Thiel en de gemeente op ramkoers. Maar hopelijk vinden ze een gulden middenweg. Want hoe je het wendt of keert: dit is wat een groot deel van de inwoners kennelijk wil.

Almere StadBouwen en beherenMensen in de stadNatuur, groen en blauwWonen

Wortelingroei

Onderzoek naar wortelingroeiOnderzoek naar wortelingroei

Op deze nog desolate plek aan de rand van Nobelhorst staan tien bomen strak in het gelid bovenop een dijkje. Aan de uiteinden zijn uitsparingen in de grond gemaakt, waar met glasplaten de wortelgroei onder de boom kan worden bestudeerd. Wie bedenkt zoiets?

Dat blijken gemeenteambtenaren te zijn. Het is een meerjarig onderzoeksproject om uit te vinden hoe de wortel-ingroei in ondergrondse leidingen, zoals riolering, zoveel mogelijk kan worden voorkomen. Heren in stropdas en op lederen schoenen hangen hopeloos onhandig een informatiepaneel op. Het zijn Duitsers en ze hebben duidelijk meer verstand van worteltjes, grondlagen en voedingsstoffen. De chef van het stel maakt met een grote camera foto’s van elk detail, moment of voorbij fladderende vogel. Nu ja, er is in dit nog desolate Nobelhorstlandschap nog weinig anders te vereeuwigen.

Almere HavenMensen in de stadNatuur, groen en blauwOvergooiRecreatie

Overgooise Zoom

Het rijk bijna alleenOvergooise Zoom in Almere Overgooi

Wie dacht dat die Overgooise Zoom er alleen voor bewoners van Overgooi is, kan er niet verder naast zitten. Misschien is het nu nog een van de geheime paradijsjes van de stad, nóg voorbehouden aan de happy few die het al ontdekten, maar dat gaat heus niet lang meer duren.

Drie eilandjes met meanderende paden, bruggetjes, bloemenvelden en grasweiden. In de luwte van wat struiken geniet een gezinnetje van de zon, rust en ruimte. Een gezinnetje is met de fiets uit Almere Buiten gekomen. Best een heel eind. “Ja, maar het is hier perfect om te vissen, wandelen of picknicken.,” vertelt de moeder, “en het beste wat je hier kunt doen is niets. En dat urenlang.”

Wonen

Trots in Nobelhorst

GrootgrondbezitterGrootgrondbezitter

Het inmiddels traditionele en uiterst succesvolle woonconcept van Almere was en is nog altijd een ‘huis met een tuintje’. Voeg daarbij een gracht en een rank boven het water hangend plankier en kijk eens wat een woonkwaliteit. De fruitbomen moeten nog wat groeien, de gracht verder uitgediept en de oever afgewerkt. Maar hij is er nu al dolgelukkig mee. En apetrots.

Terecht natuurlijk. Moet je kijken wat een werk er in zit. En wat een kwaliteitvan uitvoering. Of die zwevende tuinaanwas nou helemaal de bedoeling van de stedelijke planologen was, dat weet ik niet, maar ik geef ‘m groot gelijk.

Recreatie

Tegenwind, Gooimeerdijk Oost

Wind tegen of mee?Wind tegen of mee?

Dit is Almere ten voeten uit. Ruimte op het land, ruimte op het water. En altijd en overal die dijk met die onweerstaanbare aantrekkingskracht. Voor een groot deel van de inwoners in een paar minuten te voet bereikbaar. Even uitwaaien. Of gewoon in de verte staren. Die bootjes komen van dichtbij, uit een van onze jachthavens. Of van de overkant, want aan onze kant van het Gooimeer is het namelijk stukken beter zeilen. Het water is er dieper en er zijn daardoor veel minder waterplanten waar je met je kiel of motor in verstrengeld raakt.

En die fietsers, die komen overal vandaan. Echt uit heel Nederland. Aangetrokken door onze nooit eindigende open fietsroutes. Want in onze polder is het stukken beter fietsen dan waar ook. Tenzij je van heuvels houdt.

Recreatie

Klimbos, Stadslandgoed de Kemphaan

Met droge voeten naar de overkantMet droge voeten naar de overkant

Een klein stukje terug kun je bij Stichting AAP kijken naar de rollebollende apen, maar vanaf het terras van Staatsbosbeheer heb je zeker zo’n leuk uitzicht op mensen. Over de volle breedte van het panorama volg je de strapatsen van de kinderen op de weides, aan de slootkant, in het water of bengelend aan de kabels van het klimbos. Het trekpontje is verreweg favoriet. Vol overgave sjorren ze aan de touwen. En hoe doelloos dat eindeloos trage heen en weer pendelen ook is, het deert de kinderen niet.

Het klimbos is een avontuur. Razendsnel van boom naar boom roetsjen. Maar als je niet genoeg vaart hebt eindig je ergens halverwege. Dan komt iemand je te hulp. Krijg je een touw toegeworpen en wordt je naar de volgende boom gesleept.
Recreatie

Strand, maar wel geordend

DagAlmere, LenteEen leeg lentestrand

Almere is omgeven door water. De stad heeft een kustlijn van 42 kilometer en overal zijn er mogelijkheden om je te verpozen aan het water. Zoals hier aan het Zilverstrand. Het ligt enigszins beschut in een baai. Drijfbalken scheiden het af van het vaarverkeer, zo ontstaan veilige en ondiepe zwemzones. En drijfballen ordenen het zwemverkeer.

Het verre einde van dit strand is gereserveerd voor naaktrecreatie, Almere is immers de stad van de vrijheid. Het bijzondere is: dit strand én de tientallen andere recreatiegebieden zijn voor de meeste Almeerders in een paar minuten van hun woonhuis bereikbaar.

Almere Stad

Pidgeotto in het Muzenpark

Muzenpark Almere StadPokémon spelers verzamelen zich in het park.

Elf graden is het, maar tientallen mensen struinen door het Muzenpark, genietend van de voorjaarszon. Ach nee, bij nadere beschouwing blijken zij oog noch oor te hebben voor de ontluikende knoppen en zingende vogeltjes. Niet de mooie realiteit van de veranderende seizoenen en het verkwikkende frisse weer brengt deze mensen samen in de natuur, maar het artificiële leven van Pokémon Go. Ik sta versteld. ‘Ach, het houdt ons op de straat,’ vergoelijkt één van de spelers, om zich onmiddellijk daarna weer op zijn zes mobiele telefoons te concentreren.

Mensen in de stad

Bootcampen in de stad, Almere Poort

Run4freeAfzien

Eerst in het Pampushout, daarna gewoon de stad in. Dave en Jozef van Run4Free drijven een stuk of twintig sporters tot het uiterste. Eerst met korte sprintjes tussen het groen, daarna door gebruik te maken van al wat voorhanden is in de stad. Stoepranden, bankjes, hekwerken en viaducten. Bootcampen heet het, een ander woord voor afbeulen, maar het is honderd procent vrijwillig. Zowel voor deelnemers als voor trainers. En kennelijk is het heerlijk, want iedereen, echt iedereen geniet.

Maatschappij

Monument, Tussen de Vaarten

Verzetsmonument, StadsruimteContemplatie in de stad

In het Bos der Onverzettelijken gedenkt de stad haar gevallenen. Niet alleen die in West Europa, maar wereldwijd. In het westelijke deel van het bos vind je de Laan van het Indisch Verzet en het monument ‘De Geest Overwint’. Hier, op een landhoek aan de Hoge Vaart roepen exotische bomen met wuivende takken en bamboe dat ritselt in de wind herinneringen op.

Kunst en cultuur

Kunst, Almere Haven

Kunst in Almere HavenGerrit maakt een foto

Ze doen hier aan textiel, keramiek en bamboe. Maar ze maken ook meubels, lichtkunstwerken en portretten. Gefotografeerd, geschilderd of getekend. Zoals hier in het atelier van Ismi.

Schitterende wonderbare kunsten onder één ongesubsidieerd dak: Ateliers de Steiger206. Almeerse kunstenaars en kunstenaressen die delen, uitwisselen en verbinden. En die inspireren. Is het niet tot het maken van beeldende artistieke werken, dan wel tot levenskunst.