Please assign a menu to the primary menu location under menu

EsplanadeLicht, lucht en ruimte

Ik snap het best. Ik moet meegaan. Niet vasthouden aan het oude. Openstaan voor verandering. Maar het valt niet mee.

Het gaat over de teloorgang van de ruimtelijkheid van onze Esplanade. Althans, de vrees daar voor. Ik weet, een mens lijdt het meest door het lijden wat hij vreest, maar ai, als je er nu langs fiets dan valt er wat te vrezen. Hoe komt dit zo?

We waren een weekje in zuid Spanje. U kent dat wel. Blauwe luchten, gladde stranden, fijne terrasjes. En laat ik de zon niet vergeten. Maar als ik daar loop, dan zie ik vooral licht. Pure, zuivere helderheid. Het mediterrane licht dat, ook in het vroege voorjaar uitbundig straalt. Ik laaf mij eraan. Het is reine energie en oneindige ruimte die ik voel aan de zuidkust van Europa.

En dat is precies wat de Esplanade mij ook bracht. Met elke keer dat ik het lege plein betrad, die niet-gevulde ruimte, vanaf die schitterende, bijna oneindige trappen of vanaf de luie hellingen neerwaarts naar het water. Overweldigend rustgevend. Het mediterrane licht in het hartje van de stad. Geniet nog even mee.