Please assign a menu to the primary menu location under menu

Zoubida BouljhafZoubida Bouljhaf

Zoubida Bouljhaf was al tien jaar fractieassistent bij GroenLinks. In maart kwam ze met voorkeurstemmen op plaats drie én in de gemeenteraad. Maar ze geeft haar raadszetel terug. Waarom?

Zoubida: “Deze raadsperiode begon niet zo lekker. Nauwelijks was de raad geïnstalleerd of wethouder Herrema moest het veld ruimen, de coalitie kwam onder vuur en de plenaire raadsvergaderingen liepen uit. Maar dat is niet de reden voor mijn beslissing.”

Verrassing

“Het begon er al mee dat ik gekozen werd. Dat was een volslagen verrassing. Ik was echt helemaal uit het veld geslagen toen Willy-Anne (red.: de fractievoorzitter) mij na de verkiezingen belde. Ik had het niet verwacht, want ik stond op plaats zes, dus de kans dat ik in de raad zou komen was niet zo groot. Het is dankzij de voorkeurstemmen dat ik op plaats drie kwam. Maar als de kiezers je op die plaats zetten, dan ga je.”

En toch opstappen?

“Zo gemakkelijk is het niet. Ik wil niet een raadslid zijn dat er na een paar maanden mee stop, maar zeker niet na een paar jaar. Ik begrijp wel dat er zijn die het niet meer trekken, het is echt hard werken, maar als je gekozen bent, dan maak je de klus af. Alleen, het raadslidmaatschap kost mij zoveel tijd aan vergaderingen en achter m’n tablet zitten om te lezen of te schrijven, ik kom er helemaal niet meer aan toe om mensen in de stad te bezoeken. Dat is de reden voor mijn vertrek! Ik weet dat ik meer kan bijdragen als fractieassistent dan als raadslid.”

Zoubida heeft een baan van drie dagen per week en een gezin. Uit onderzoek blijkt dat een doorsnee raadslid 16 uur per week nodig heeft. Grotere gemeenten kosten meer tijd en in Almere ligt het gemiddelde op zo’n 20 uur. Maar er zijn Almeerse raadsleden die het dubbelde van die tijd aan de politiek spenderen. En er zijn raadsleden die een full-time baan hebben. Kan dat wel, een goed raadslid zijn naast een volledige baan?

Full-time

Zoubida reageert diplomatiek: “Iedereen moet het voor zichzelf uitmaken. Ik deed drie dagen mijn baan en twee dagen politiek. Veel van die tijd zit in de avonden en het weekeinde. Meer tijd wil en kan ik er niet aan besteden. Maar als raadslid moet je wel van je eigen onderwerpen alles weten en voor al die andere onderwerpen goed op de hoogte zijn. Dat kost zoveel tijd! Als ik weer fractieassistent ben, dan kan ik mij concentreren op waar mijn passie ligt: het sociaal domein. En daar heb ik echt tijd voor nodig, binding met de stad houden, werkbezoeken doen, afspraken maken.”

Geld en aanzien

“Voor het geld doe ik het niet. De vergoeding voor het werk als fractieassistent is ongeveer de helft van wat je als raadslid krijgt, geloof ik. Maar dat maakt me niet uit. Beroemd worden hoef ik ook niet. Bij mij in de buurt kwamen buurtgenoten al om hulp vragen nog vóórdat ik raadslid was. Ik wil echt nuttige dingen kunnen doen en ik denk dat ik dat beter kan doen als fractieassistent.”

Roddels

Zoubida lacht. “Ja, er zullen wel weer complottheorieën zijn, maar ze zijn allemaal onwaar. Dit is mijn eigen beslissing, die ik heel bewust heb genomen. Ik had het al vrij snel met Willy-Anne besproken én ik heb heel bewust gewacht tot Joske Galliart weer hersteld was van haar ziekte. Nu kan zij met haar ervaring mijn plaats goed invullen. En ik blijf als fractieassistent nog de hele raadsperiode actief, want er hebben meer dan 500 kiezers direct op mij gestemd. Die laat ik niet in de steek. ”

Zoubida is gefotografeerd bij een onlangs voltooide speelplek in de wijk. Ze kreeg het tekort aan buurt-speeltoestellen op de agenda en blijft zich inzetten voor meer speelplekken als deze.

 


Hoe word je raadslid?

Niet zomaar. Allereerst moet je wel iets willen, weten en kunnen. Dan is het logisch dat je lid wordt van een partij met gelijkgestemden. Binnen je partij verwerf je een relevantie positie, meestal door hard werken en meetbare resultaten. Daarna draai je in het algemeen een (hele) tijd mee als fractieassistent. Je praat, denkt en schrijft mee over de politieke onderwerpen, maar je stemt niet en evenmin mag je debatteren. Die twee voorname democratische rollen zijn namelijk alleen voor raadsleden weggelegd. Als je dat allemaal een tijdje goed blijft doen en er komen verkiezingen aan, dan kun op de kandidatenlijst komen. Als het het bestuur van jouw partij en vooral de leden behaagt, kom je daadwerkelijk op die lijst. En dán moeten er nog voldoende burgers op jouw partij stemmen, zodat je ook werkelijk in de raad komt. Maar de kiezer kan ook rechtstreeks op jou stemmen, dan haal je partijgenoten in die hoger op de kandidatenlijst staan, maar minder voorkeurstemmen kregen. Hèhè, eindelijk raadslid geworden.