Please assign a menu to the primary menu location under menu

Politiek

Ik was er niet

griffie, politieke markt, gemeenteraadAandacht in de raadszaal

Donderdag. Ik was er niet. 26 verse raadsleden (van de 45), en o, wat was ik benieuwd hoe ze het doen. Maar deze PM was zonder mij, dus moet ik vertrouwen op de verslaglegging door anderen. Het gatver, de pers.

Het is vrijdag. Eigenlijk zijn er maar twee organisaties die (politiek) nieuws in Almere brengen. De krant AlmereDezeWeek en Omroep Flevoland. Om met die laatste te beginnen: ons Almeerse nieuws staat vandaag tussen geiten uit Zeewolde en blaffende honden uit Dronten. Ja, de omroep is er voor heel Flevoland, dus we moeten de aandacht delen. Je kunt wel filteren op gemeente, maar de omroep verslaat alleen het meest relevante nieuws. In het (heel) kort. En misschien ben ik er overgevoelig voor, dat brengt het vak een beetje met zich mee, maar ik vind het boven-Knardijkse dédain vaak wel een beetje doorklinken in de nieuwsstroom. In Almere blafte gisterenavond de PVV, maar we moeten in Almere immers niet denken dat we de belangrijkste zijn, dus kreeg een Drontense blaf voorrang.

AdW

Die andere nieuwsorganisatie is een ongesubsidieerde onderneming: de krant AlmereDezeWeek. Pfff, ben ik blij dat ik daar geen vormgever ben. Met vijf kolommen in een wildwoeste mix van nieuws, achtergronden en advertenties moet het wekelijks een beproeving zijn het ding in te delen. Dus ja, het is een onrustig weekblad, maar het nieuws staat er wel in. En ook veel niet-nieuws, maar wel interessants. Behalve een gratis gedrukte huis-aan-huiskrant is er ook een online nieuws-site: almeredezeweek.nl. En daar zetten ze met enige regelmaat ook filmpjes op. Ook hier een overweldigende visuele onrust, maar daartussen staat de inhoud die je zoekt. Wat is er aan de hand met de warmtekrachtcentrale? Ik vind het op AdW.

Journalisten

Verantwoordelijk voor de journalistieke inhoud is een klein team, waarvan Marcel Beijer en Robert Mienstra het meest zichtbaar zijn. Je ziet ze vrijwel elke week op de Politieke Markt. Of in het café er tegenover, zoals dat gaat in een grote stad (dit heb ik louter van horen zeggen…). Ze halen er hun politieke nieuws door te onderzoeken, luisteren, vragen en dóórvragen. En het moet kloppen. De vrijheid om een mening te ventileren, zoals ik deed in mijn blogjes over de PM in het voorbije half jaar, hebben de heren niet. Ze zijn journalisten en moeten neutraal verslag doen. En dat doen ze, ook al denken sommigen van niet. Ik stond er wel eens bij toen iemand hen verweet voorstander te zijn van de Floriade en dus bevooroordeeld in hun berichten. Precies een week later werd hen het tegenovergestelde verweten. Begrijpelijk dat je dan een biertje pakt.

Lofzang

Ik zie de mannen al jaren het vuur uit de sloffen lopen om het nieuws te vergaren. Ze moeten de stukken lezen, vergaderingen bijwonen, politici bevragen en er nog een ‘stukkie over tikken’ (dit jargon heb ik voor de gelegenheid geleend). Grote bewondering kan ik opbrengen voor de zelfdiscipline om met een raaskallende politicus (of -ca) te staan praten, zonder te vragen of die persoon zelf ook begrijpt dat het volmaakte lulkoek is. Knap hoor. Als ik dus in de krant wat lees, durf ik dat wel geloven. In elk geval tot de volgende week. Want als ze het fout hadden, dan geven ze dat een weekje later gewoon toe. Zo zijn ze dan ook weer. Maar voordat dit nu al te zeer op verliefdheid begint te lijken…… Ik vroeg mij altijd af hoe ze dat in gutsnaam vol konden houden. Week in, week uit die saaie politiek. Maar nu ik daar zelf zes maanden heb rondgedard begrijp ik het wel. Die politiek is gewoon hartstikke leuk om te volgen. Ze doen het voor de lol en krijgen nog betaald ook.