Please assign a menu to the primary menu location under menu

Politiek

En nu aan de slag

griffie, politieke markt, gemeenteraadDe nieuwe raad paraat

De koning is dood; lang leve de koning. En zo is het ook met de gemeenteraad. Dinsdag taaiden er 39 af, vandaag klimmen er 45 weer in het zadel. Gadegeslagen door een massa familie en vrienden. Nog nooit zag ik het zo druk in de raadzaal.

Laat ik beginnen met het einde: tijdens het feestelijk nababbelen is na een uurtje het bier op. Aiiiiii. Vlak daarvoor: er zijn zo ontzettend veel mensen dat behalve griffiemedewerkers ook een wethouder (René) achter de counter gaat staan serveren. Kan van pas komen als werkplek-ervaring, hij is immers bijna zijn baan kwijt. Nog iets eerder: er gaan lekkere hapjes rond en ze zijn vegetarisch. Een eerbetoon aan de drie zetels voor de Partij van de Dieren soms? Nope. De derde ronde gewoon weer bitterballen en frikadellen. Gelukkig. Want we moeten de dingen ook weer niet té snel willen veranderen.

Rommel

De avond begint zenuwachtig. Overal huppelen raadsleden, familieleden, vrienden en betrokkenen rond in de leeftijdscategorie 5 tot tenminste 85. Er zijn veel cadeautjes, ze variëren van obligate bedank-chocolade tot complete struiken met kluit. En iedereen sleept die goedbedoelde onhandigheid van hot naar her. De raadsleden in spé krijgen bij aanvang in de raadszaal ook al een bloemetje van de gemeente – feitelijk van zichzelf dus – en die liggen een paar uur te verpieteren, te verrommelen en hopeloos in de weg. Ja, sorry hoor, echt die mensen van de griffie zijn superfijne lui en ik beschouw ze inmiddels meer als vrienden dan als werkpartners, maar dit vind ik niet zo heel handig.

Haast?

Evenmin handig is de opstelling en de fotografie daarvan. Of ik – weer – een hele trits foto’s wil maken van alle eed en gelofte afleggingen. Oké. Dus ik bedenk een mooie opstelling met het gemeentelijke wapen op de achtergrond. De burgemeester en de griffier gaan natuurlijk ongenadig in de weg staan, maar dat zijn zulke aardige kerels, die geven mij gewoon een beetje ruimte. Niettemin staan ze de hele tijd met hun rug naar het publiek. En wat niet beweegt is de microfoon. En nog een dik joekel ook. Er zijn wel kleinere en slankere microfoons, die je bovendien kunt richten en die dus op een ruime meter afstand kunnen blijven staan. Maar die zijn hier vandaag niet aanwezig. (TIP: over vier jaar zo’n stage-mic huren die ze ook in het concertgebouw gebruiken…). Ook blijken de raadsleden allemaal gehaast, het gaat me te snel. Zelfs mijn razende autofocus en opname-burst kunnen het niet bijhouden. Ik faal jammerlijk om iedereen goed in beeld te brengen. Maar het is mijn eigen fout, ik wilde té mooie foto’s van de raadsleden recht in het gelaat terwijl ze plechtig en misschien wel wat beduusd hun belofte doen.

Zoet en zuur

Verder is het een fijne avond. Er zijn mooie momenten en diverse goede sprekers. Vier maiden speeches vanavond en die van Leonie Vestering maakt op mij de meeste indruk, ze is hier voor het eerst. Marcel Benard doet het ook verduiveld (geintje) goed, maar hij loopt al een tijdje mee natuurlijk. De grappigste was van Johan, de meest idealistische van Jerzy, de vrolijkste van Kees, de flauwste van Toon en de zuurste ook van Toon. Maar de vreemdste kwam van René (Eekhuis). Dat deed hij mogelijk opzettelijk om zoveel mogelijk op te vallen, want als hij zijn presentie van de vorige raadsperiode handhaaft, zie we hem de komende twee maanden waarschijnlijk niet meer. Mag ik dat zeggen? Ja hoor, het is gewoon een observatie en logische interpolatie. En voor de rest is het maar mijn mening.

Orde in de chaos

En dan moet er nog een groepsfoto gemaakt worden. Vakgenoot en voormalig collega Maarten Feenstra heeft de lastige taak dit voor mekaar te brengen en stelde eerder op de avond al een paar ferme flitsers op. En dan is het de bedoeling dat al die 45 raadsleden netjes in het gelid gaan staan. Haha, dat had je gedroomd. Er is een enorm ongeduldig tumult gaande, iedereen wil ergens anders zijn, achter de fotograaf staan alle familieleden zelf al te fotograferen (en ikzelf trouwens ook, maar dan vóór hem) met telefoons en telelenzen, de koppen draaien alle kanten op en iedereen loopt door het beeld. Ik krijg zelf last van plaatsvervangende klotsende oksels en als er iemand luidkeels vraagt naar wie zij nou moet kijken, wijs ik met twee handen naar Maarten. Hij is inmiddels gewoon bovenop de lessenaar gaan staan en ik ben blij als ik zie dat het goed komt.

De nieuwe raad is geïnstalleerd. En u aan de slag allemaal.

Meer foto’s, veel meer, vind je op: https://www.flickr.com/photos/prosperoalmere/albums