Please assign a menu to the primary menu location under menu

Politiek

Stommiteit

Griffie, politiek, gemeenteraad, studenten, jongerenSP en GL tegenover de PvdA

Deze week slentert een ander groepje Windesheim studenten zaal Stad in om iets over overheidscommunicatie te leren. Hun docent steekt enthousiast van wal, maar de beste lesstof komt pas 3 uur later: een stommiteit.

Nee, zonder gekheid, het is fantastisch dat Almeerse studenten zich bezig houden met de Almeerse politiek. Niet alleen hebben we een uitzonderlijk georganiseerd politiek systeem, ook kan de gemeenteraad in onze stad bovengemiddeld haar macht uitoefenen, én hebben we (nog) als een van de weinige steden een superdivers politiek spectrum met een actieve PVV in de raad. Om met dat laatste te beginnen: las u het verhaal in NRC? (. Moet je lezen! ) Journaliste Titia Ketelaar volgde de PVV in onze raad gedurende 10 maanden, sprak met raadsleden, wethouders, de griffier en de burgemeester

In het verhaal gaat het ook over de mores, polariserend taalgebruik, het zich afzetten tegen de rest en hoe de PVV zich nadrukkelijk niet naar binnen wil laten zuigen in het systeem. Maar afgezien van het hardhoofdig volharden in het niet deelnemen aan het informele na-praten met borrelnootjes, maken ze succesvol deel uit van het systeem, zo is mijn observatie na het vier maanden volgen van de raad. Er wordt – in het algemeen – goed samengewerkt tussen alle partijen. In het belang van onze stad.

Besluitvorming

Er zijn trouwens ook andere partijen die zich sterk durven uitdrukken. Uit pure geëngageerdheid. Vandaag, tijdens de raadsvergadering staat het Concept Ontwikkelingsplan Floriade op de lijst voor besluitvorming. Een gevoelig onderwerp. Over dat concept en over een hele trits ermee samenhangende moties en amendementen moet worden besloten. De besluitenronde is een prachtroutine om bij te wonen. Vaak zijn er stemverklaringen, niet zelden ludiek of prikkelig, en soms spant het erom. Dan zie je de griffier zichtbaar tellen en hertellen, voordat de burgemeester de beslissende klop met de hamer kan geven.

Stommiteit

Vandaag wordt een van de moties tijdens de besluitronde ingetrokken. Dat is ongebruikelijk, dit hoort eigenlijk voorafgaand aan de vergadering te gebeuren. Andere partijen die de motie graag in stemming wilden hebben, reageren geprikkeld. Hun is de mogelijkheid ontnomen om zich over dit onderderdeel uit te spreken. De vergadering moet worden geschorst. Raadsleden, de griffier en de burgemeester komen van hun stoelen. Er wordt druk gediscussieerd, maar de immer deskundige griffier neemt alle twijfel weg: een andere partij mag de motie niet alsnog in stemming brengen. Daarop zegt een van de raadsleden wat iedereen denkt: is dit strategisch of een stommiteit?

Mores

De burgemeester grijpt solide in. Hij vraagt het raadslid om ongepast taalgebruik voortaan te vermijden en laat het woord stommiteit schrappen uit de notulen. Ook al is het een redelijk milde term, ik juich het toe. Van mij mogen de gekozen burgers zich verbaal best onderscheiden. Het schept bovendien een sfeer van respect als men elkaar met beleefde terminologie tegemoet treedt. Het gekoketteer met de taal van het volk is aan mij niet besteed. En ik zou het supermooi vinden als de burgemeester ook intervenieert bij al te wollig of retorisch taalgebruik. Maar goed, ik ben dan ook een schrijver en als observator een a-typische luisteraar. Dus achteraf, bij de informele na-babbelborrel, discussier ik erover met wat raadsleden. De een vindt een woord als ‘stommiteit’ wel aanvaardbaar, de ander vindt het over de grens. Ik krijg de indruk dat het standpunt variëert met de politieke kleur. Het is misschien maar goed dat het de onpartijdige burgemeester is, die als voorzitter bepaalt wat toelaatbaar is.