Please assign a menu to the primary menu location under menu

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Een ingang die geen toegang meer is. Niet ten prooi gevallen aan de crisis, maar wegens succes gesloten om te verhuizen naar de Buitenvaart. Wat achterblijft is van een sinistere, tegelijk lokkende schoonheid.

Wie door de tralies kijkt ziet omgevallen stoelen, resten van kratten, lege vakken en een achtergebleven kar. Een schaarse rafeligheid in onze nieuwe stad. Maar voor alles staat het wonderlijke on-Almeerse hekwerk, gesloten in weerwil van het bord erachter. Tijdloos refererend aan alles waar ooit een eind aan kwam. En onontkoombaar overvalt mij de herinnering aan het hekwerk van Xanadu uit Orson Welles’ Citizen Kane, ’s werelds beste film aller tijden.

Dit is waar onze stad niet goed in is. Restanten. Rafelrandjes die even zichtbaar zijn in de maakbare stad terwijl die wordt vérmaakt. Het bewijs van een verhaal dat geleefd werd door duizenden Almeerders die hier hun inspiratie kwamen opdoen en hun groenwaren kochten. En hun opblaaszwembadjes, grinttegels en kerstballen. Onthouden door velen, maar niet opgeschreven. Misschien niet interessant genoeg. Te gewoon. Hekken, verharde paden, richtingbordjes en publieksaanwijzingen in een potpouri van gebouwtjes, aanbouwsels en afdakjes. Twee achtergebleven stoelen. Geschiedenis in tastbare vorm. Tot die verdwijnt.

Nog geen maand na het maken van de foto werd het hele perceel met de grond gelijk gemaakt. Teruggebracht tot de essentie van Almere: nieuw, plat en ledig. Appartementen worden er nu gebouwd.