Share

DagAlmere verhaalt over de bestaande stad Almere. Over het wonen, de mensen en de natuur.
Het zijn de observaties van fotograaf en schrijver Bart Buijs. DagAlmere gaat over alles wat hem boeit.
Special: Tussen oktober 2017 en april 2018 volgde Bart zes maanden lang het politieke bedrijf in Almere. Daar kom je dus veel verhalen over tegen. Ik maakte ook veel foto's, maar de meeste daarvan heb ik vanwege de komst van de nieuwe raad er vanaf gehaald.

Integere jazz en kunst in Haven

Zomaar op een zaterdagmiddag razendlekkere live jazz en gevarieerde kunst aan de muur. Binnenlopen, biertje, praten en genieten. Haven bruist, maar weinigen weten het.

Ik was getipt vanuit drie verschillende richtingen dat vrijetijdskunstenaar Elly Boonstra er exposeerde en dat Sax-virtuoos Kees Oosterwijk er ging blazen. En dat op vijf minuten fietsafstand, in De Kleine Lunchfabriek op de Marktgracht in Almere Haven. Wat een feest.

Elly Boonstra

De artiest Elly kende ik al, door een van de bacchanalen van ras-organisator Dick Groenewegen, dus ken ik Charles en Tiny en Gabriël ook en tal van andere aanwezigen, waaronder Frits Huis. Ja, het was wel een beetje een generatie-kliekje, hier in deze oergezellige taverne, en met generatie bedoel ik dan de Havenaren die allemaal in de tachtiger jaren al actief waren in het dorp. Ik prijs mij gelukkig daar ook een beetje bij te horen. De werken aan de muur zijn leuk en boeiend ontzettend veelzijdig. Ik weet dat ze helemaal uit fantasie zijn ontstaan en ze zijn zichtbaar met grote vaardigheid op doek gezet. De schildervreugde spat er aan alle kanten van af. Maar ja, aan mijn muren komen louter fotografische werken.

Experiment

De andere artiest, jazz-saxofonist Kees Oosterwijk, ken ik veel beter. Ik zette hem al eens op De Troon. Een fabeltastisch muziekdier, dat meer noten in een maat kan persen dan er hagelkorrels in een pak zitten en het toch harmonisch kan laten klinken. Hij vergelijkt zijn jazzimprovisaties met de afdaling van een zwarte buckelpiste; op elke hobbel kan hij uit honderd richtingen kiezen.

Smooth

Vanmiddag echter houdt hij het ingetogen en smooth. Het is voor hem een experiment. Hij heeft geen combo bij zich, laat staan zijn eigen Big Band. Er is alleen een computer, een mengpaneel en wat versterking. Voor zingende artiesten heel normaal, maar voor een jazz-saxofonist heel bijzonder. De arrangementen zijn door hemzelf gemaakt en hij speelt op twee instrumenten. Een goudgele gretig golvende sax en een elektronische variant, de EWI, van waaruit hij de meest wonderlijke klanken voortbrengt.

Kleine Lunchfabriek.

Ik had er over gelezen en al eens door de vensters naar binnen getuurd, maar dit was de eerste keer dat ik binnen stapte in dit oergezellige etablissement. Erg leuk en wat mij bijzonder aangenaam treft is de open middenruimte die tijdens deze middag prompt tot dansen uitnodigde. Uitbater Manuel Koster heeft er zin in en een druk zomeractiviteitenprogramma in gedachten. Kees zal zeker vaker terugkomen in zijn eenmansformatie, maar er komt ook andere muziek en cultuur. Ik ga het voor jullie in de gaten houden. ’Tis voor mij tenslotte om de hoek.

 

E-mail